علم.ورزش.زندگی جانوران و....
بسمه تعالي
تکواندو
تکواندو نام هنر رزمی ای است که اکنون به عنوان یک ورزش مدرن المپیکی شناخته می شود . تکواندو را می توان به عنوان اولین ورزش رزمی المپیکی مطرح کرد که از سال 1992 وارد المپیک بارسلون شد .تکواندو طی مدت بیش از بیست قرن در کره توسعه یافته است .
این هنر دفاعی رزمی در آغاز تگوک بگوک کواک بک سوبگولتا (تکگون) (Takgon) نامیده می شد .
انجمن تکواندو در کره در 19 سپتامبر 1961 افتتاح شد و از آن سال نام این ورزش کهنسال کره به تکواندو تغییر یافت .
در 30 نوامبر 1972 (کوک کی وان) مرکز فدراسیون جهانی تکواندو در اطراف شهر سئول کره جنوبی افتتاح شده و رسمیت یافت .
هم اکنون تکواندو را می توان به عنوان پر طرفدارترین ورزش های رزمی در بین کشور ها و ملت ها معرفی کرد چرا که در حال حاضر بیش از 150 کشور ، این ورزش و هنر رزمی را به عنوان یکی از ورزش های رسمی کشور خود پذیرفته اند .
در کشور عزیزمان ایران نیز این ورزش حدود بیش از چهل سال سابقه دارد و یکی از قطب های قدرت جهان در ورزش تکواندو است .
حضور موفقیت آمیز تکواندو کاران کشورمان در رقابت های جام جهانی ، قهرمانی جهان و المپیک و عناوین متعدد قهرمانی ، بهترین گواه این مدعاست . تکواندو کارانی نظیر : هادی ساعی ، یوسف کرمی ، بهزاد خداداد ، مجید افلاکی و غیره که در مسابقات مهم بین المللی برای ایران افتخار آفرینی کردند
شنا .
شِنا، مهارت یا ورزش شناور ماندن و حرکت، درون آب است. در واقع شنا کردن به معنی حرکت انسان، حیوانات و یا هر مخلوقی بدون هر گونه کمک خارجی درون آب می باشد. آموختن شنا، علاوه بر تقویت جسم، در مواقع اضطراری و افتادن ناگهانی درون آب ،زندگی انسان را نجات خواهد داد .بسیاری از حیوانات، هنگام تولد و به طور غریزی، قادر به شنا کردن هستند ؛اما انسان باید شنا کردن را یاد بگیرد. یادگیرندگان شنا، تمرین های خود را اغلب در استخرهای کم عمق و کناره دریاها شروع می کنند. آنها ابتدا شناور ماندن روی آب و سپس حرکت های پا را می آموزند و در پایان حرکت های دست را نیز یاد خواهند گرفت. شناگران تازه کار باید چگونگی حرکت های هماهنگ دست با نفس کشیدن را تمرین کنند. شناگران، معمولاً یک یا چند شنا می آموزند.
این ورزش دارای انواع گوناگونی است، اما چهار نوع متداول آن عبارتاند از:
شنای قورباغه گونهای از ورزش شنا است. شنای قورباغه قدیمیترین و رایجترین گونه شنا است. دلیل این امر اینست که در این نوع از شنا، شناگر قادر به تنفس راحت در حین شنا نیز هست. در استخرها گونههایی از شنا که در آغاز به شناگران آموخته میشود معمولاً اول شنای قورباغه و شنای کرال سینه است.
شنای پروانه یکی از زیبا ترین و مشکل ترین انواع شنا است که در اکثر مسابقات معتبر جزو پر بیننده ترین انواع شناست. در حالی که دیگر انواع شنا توسط مبتدیان به راحتی انجام می شود، پروانه نیاز به تکنیک مناسب دارد تا صورت گیرد. بسیاری از نوآموزان پروانه را سخت ترین نوع شنا می دانند. در این نوع شنا حرکت پا ها مانند حرکت دلفین در آب است و از کمر آغاز می شود دستها نیز بطور همزمان و از طرفین به سمت جلو پرتاب می شود و و همزمان با این عمل سر از آب بیرون امده و هواگیری انجام می شود.
شنای پروانه پس از شنای کرال سینه سریعترین نوع شنا میباشد.
کرال سینه یکی از انواع شنا میباشد که حرکاتی کاملاً تعریف شده و مشخص دارد. شانهها باید با آب در یک خط قرار بگیرند، و حرکات دستها و پاها باید با هم انجام شود. دستها از سینه دور شده و به دور بدن میگردد و بعد دوباره به جای اولیه باز میگردد (پاهامستقیم اندو بالاوپایین می روند). اگر با این حرکت یک ساعت شنا کنید، حدود ۷۵۰ کالری خواهید سوزاند.
تكنيك شناي كرال سينه با توجه به موارد زير تجزيه و تحليل می شود :
1- وضعيت بدن2- وضعيت سر3- حركت پا ها4- حركت دست5- نفس گيری6- زمانبندی شنا
فوتبال یک بازی با توپ است که بین دو گروه یازده نفره صورت می گیرد، که هر یک قصد دارند با زدن گل های بیشتر به حریف خود، برنده شوند. فوتبال غالباً توسط پاها بازی می شود، اما ممکن است بازیکنان از هر عضو دیگری به جزء دست و بازویشان برای حرکت دادن توپ استفاده کنند. دروازه بان از این قاعده مستثنی است، و تنها عضوی از تیم است که می تواند در زمین بازی توپ را در دست بگیرد.
آنچه در نزد مردم به عنوان فوتبال شناخته شده است ورزشی است که ملل انگلیسی به آن (Soccer) یا (Association) می گویند و با آن چه آمریکایی ها و کانادایی ها به آن فوتبال می گویند ، فرق دارد و بسیار ساده تر و عملی تر است .
فوتبال بدون شک جذاب ترین و پر طرفدارترین ورزش دنیا است . بیشتر مردم جهان در اندک مدت شیفته فوتبال می شوند . حتی کودک خردسال همین که توپ را می بیند ، به طرفش می دود و آن را با پا می زند . اکثر جوانان و بزرگسالان علاقه مند به فوتبال برای گذراندن اوقات فراغت خود ، به این بازی روی می آورند و یا چون دیگران پای تلویزیون و در میدان ها تماشا گر بازی فوتبال می شوند.بازی فوتبال پر هیجان و زیبا است و انسان را خیلی زود سرگرم می کند ، تا آن جا که در سال های اخیر شیوه های فوتبال نوین ، مردم جهان را بیش از بیش به خود مجذوب کرده است.
گفته می شود که کشور ما بیشترین طرفدار را در سطح قاره آسیاداشته و دارد و از این جهت با کشورهای اروپا و دیگر کشورهای صاحب نام در فوتبال رقابت می کند اگر بخواهیم این رقابت به برتری بینجامد و فوتبال ما بیش از پیش رشد کند ، ناگزیر باید اشکالات کمی و کیفی آن را از راه آموزش بهتر و آموزش زود رس بر طرف کنیم .
تاریخچه فوتبال
ورزش بسکتبال در سال ۱۸۹۱ توسط آموزگاری به نام دکتر جمیز ناسمیت ابداع و در ورزشگاه اسپرینگ فیلد ماساچوست به نمایش درآمد. در آن زمان به جای حلقههای گل از سبدهای مخصوص که به شکل زنبیل بودند استفاده میشد که توپ پس از گل شدن در درون آنها قرار میگرفت که پس از هر بار گل شدن توپ را به وسیله نردبان از درون سبد بیرون میآوردند و به وسیله بین طرفین در جریان بازی قرار میدادند. هدف اصلی از ابداع چنین ورزشی ایجاد فعالیت در محیط سربستهای در فصل زمستان بود تا ورزشکاران بتوانند در این فصل نیز فعالیت داشته و با ورزش فرم بدنی و وضعیت جسمانی خود را در حد مطلوب حفظ نمایند.
به همین جهت تعداد بازیکنان نامحدود بود و هر دفعه میتوانستند از هر تعداد دلخواه برای بازی استفاده نمایند که کمکم قوانینی برای انجام بازی و سایر قسمتها وضع نمودند به طوری که تعداد بازیکنان هر طرف ۹ نفر تعیین گردید وسپس به ۷ نفر تقلیل یافت و بالاخره این تعداد به ۵ نفر تثبیت یافتهاست. هر بازیکن میتوانست در موقع وقوع خط به جای کلیه بازیکنان تیم خود پرتاب آزاد را انجام دهد. هر تیم میتوانست از شروع تا پایان بازی توپ را در زمین خود به طور دلخواه نگهداری نماید. هر دفعه که توپ گل میشد بازی یا بین طرفین یا (جامپ بال) از وسط زمین ادامه مییافت. بازیکنان بلند قد میتوانستند در نزدیک سبد قرار گیرند و توپ را به آرامی در سبد جای دهند (قانون سه ثانیه وجود نداشت). در آن ایام سعی شد توجه رؤسای مدارس و گردانندگان سازمانهای ورزشی را به آموزش بسکتبال جلب نمایند. با این وجود و این همه تلاش مداوم و پیگیر تعلیم بسکتبال برای مربیان حالت جنبی داشت و اساساً فعالیت آنها در ورزشهای رقابتآمیز دیگری مانند فوتبال آمریکایی متمرکز بود.
بسکتبال در چهار دوره ۱۰ دقیقهای (بینالمللی) یا ۱۲ دقیقهای (اِن.بی.اِی) انجام میشود. زمان استراحت بین دوره اول و دوم و بین دوره سوم و چهارم ۲ دقیقه و بین دوره دوم یا سوم (بین دو نیمه) ۱۰ دقیقهاست. وقت اضافه در بسکتبال ۵ دقیقهاست. پس از استراحت بین دو نیمه زمین حمله و دفاع دو تیم عوض میشود. زمانهای گفته شده زمان واقعی بازی است. یعنی زمانی که توپ در جریان نیست وقت بازی متوقف میشود. مثلاً زمانی که خطایی که رخ دادهاست یا هنگام پرتاب آزاد زمان متوقف میشود. به همین دلیل زمان انجام یک بازی کامل بیشتر از مجموع عددی زمانهای بالا است و معمولاً حدود دو ساعت طول میکشد.
در بسکتبال تساوی وجود ندارد و آن قدر وقت اضافه به بازی داده میشود تا یکی از دو تیم برنده شود. زمان استراحت بین وقتهای اضافه ۱ دقیقهاست.
دريبل كردن از زماني شروع مي شود كه بازيكن كنترل توپ را دراختيار گرفته و با انداختن و زدن آن در تماس با زمين دوباره آن را قبل از اينكه به بازيكن ديگري برخورد كند لمس نمايد. زماني دريبل خاتمه مي پذيرد كه با دست آن را گرفته و يا اجازه دهد توپ در دست يا دستها استراحت نمايد. زمانيكه توپ با دست دريبل كننده در تماس نيست ، تعداد گامهاي برداشته محدود نخواهد بود. بازيكن مجاز نيست پس از خاتمه دريبل ، براي بار دوم اقدام به دريبل نمايد. درصورتيكه اين عمل را انجام دهد مرتكب تخلف ’’دبل‘‘ شده است.
بازيكني كه توپ را دراختيار دارد مي تواند يك پاي خود را به هر سمتي كه مي خواهد ، يك يا چند مرتبه حركت دهد ، درصورتيكه پاي ديگرش كه آن را پاي ’’پيوت‘‘ مي نامند ، ثابت باشد. رانينگ حركتي است كه بازيكن صاحب توپ در داخل زمين يك يا دو پاي خود را بدون توجه به محدوديت فوق حركت دهد يا گامهاي او با دريبل هاي بازيكن تناسب نداشته باشد.
زمانيكه تيم كنترل توپ را در زمين حمله ، موقعي كه ساعت در جريان باشد ، دراختيار دارد ، هيچ يك از نفرات آن تيم نمي تواند مدت سه ثانيه در منطقه ذوزنقه حريف و يا روي خطوط ذوزنقه باقي بماند.
زمانيكه يك تيم توپ را در زمين خودي تحت كنترل مي گيرد ، بايد در عرض 8 ثانيه توپ را به زمين حمله بفرستد. تخطي از اين قانون ، تخلف ’’هشت ثانيه‘‘ ناميده مي شود و داور توپ را دراختيار تيم مقابل قرار خواهد داد.
زمانيكه يك بازيكن در زمين حريف (زمين حمله) مالكيت توپ را دراختيار مي گيرد ، نبايد توپ را به زمين دفاعي (زمين خودي) برگرداند. اين امر يك تخلف است و توپ دراختيار تيم مقابل قرار خواهد گرفت.
در بسکتبال هر تیم پنج بازیکن در زمین دارد و میتواند حداکثر هفت بازیکن ذخیره نیز داشته باشد. تیمها مربیای دارند که بر استراتژیهای تیم نظارت میکند. ممکن است تیمی کمک مربی، مدیر، آمارگیر، دکتر و بدنساز نیز داشته باشد. لباس بازی برای زنان و مردان بلوز بیآستین و شلوارک است و نام تیم در جلوی بلوز و شمارهٔ بازیکن در پشت و جلوی آن نوشته شدهاست. در بازیهای بینالمللی شمارههای بازیکنان از ۴ تا ۱۵ است. بازیکنان بسکتبال معمولاً از کفشهای ساقدار استفاده میکنند که از مچ پا حفاظت بیشتری میکند.
كاراته
کاراته ( به ژاپنی:空手 ) یک نوع ورزش رزمی است. به معنای روش مبارزه و دفاع با دست خالی و شامل ضربههای سریع دست و پا. (مبارزه و دفاع با دست خالی یعنی بدون سلاح و نه به این معنا که از ضربات پا استفاده نمی شود) گفته میشود کاراته دارای قدمتی پنج هزار ساله است و يکی از استادان اوليه و مبتکران اين فن بوديدهاراما است که حدود 525 سال قبل از ميلاد مسيح مي زيسته است. وی که از پيشوايان مذهبی بودایی بود، به تنهايی از هند به راه افتاد و پس از راهپيمايی چند هزار کيلومتری خود و با پشت سر گذاشتن موانع طبيعی بسيار مشکل موجود در آن زمان به چين رسيد و در ايالت هون نان و معبد شائولين اقامت گزيد. تعاليم بوديدهاراما شامل تمرينات شديد انضباطی و رعایت پرهيزکاری بود. وی 9 سال رنج و رياضت همراه با تفکر و برای اين که شاگردانش نيز بتوانند در مقابل ساعتهای طولانی تفکر و انديشه تاب مقاومت بياورند و نيز با زورگويانی که تعاليم مذهبی و مردان دين را سد راه خود میديدند به مبارزه و مقابله برخيزند 18 حرکت تمرينی را ابداع نمود که در حقيقت زير بنای حرکات کاراته امروزی است.
کاراته امروزی شکل تکامل يافته ای از کمپوی چينی (بوکس چينی) می باشد که در ابتدا اوکیناواته نامیده ميشد. از هنگامی که حکومتهای استبدادی در چين سلسله کينک 1644-1911 و سلسله ساتسوما در اوکیناوا به منظور جلو گيری از ورزيده شدن مخالفان و نيز تحت کنترل در آوردن مردم قانون منع استفاده از شمشير را به مورد اجرا گذاشتند و به جمع آوری سلاحهای رزمی اقدام نمودند مردم به سوی آموزش هنر مبارزه با دست خالی روی آوردند که همين امر باعث شکوفايی هرچه بيشتر کاراته شد.
در سال 1921 يکی از بزرگترين استادان کاراته جزیره اوکیناوا گيچين فونا کوشی 1868-1957 توانست با قدرت و ظرافت تمام کاراته را به ژاپن معرفی نمايد و برخی ديگر از هنر جويان که تحت تعليم بزرگترين استادان اوکيناوا قرار گرفته بودند، تکنيکهای سنتی را با يکديگر ترکيب نموده و سبکهای متعددی از کاراته را به وجود آوردند.
سال 1342 سال ورود كاراته به ایران توسط هرمز میربابایی و محمدعلی صنعتكاران و فرهاد وارسته هستند میباشد.
در حال حاضر، سبکهای مختلف کاراته، بالغ بر صدها سبک میشود که در واقع، بازگشت همه آنها به چهار سبک اصلی و مادر از سبکهای اصلی و کنترلی و يک سبک نيمه کنترلی میباشد.
· سبک های کنترلی عبارتاند از:
· شوتوکان بنيان گذار: گيچين فونا کوشی. در این متد توجه خاصی به نیرو و سرعت ورود آن و مرکز ثقل نیرو میشود .
· شيتوريو بنيان گذار: کنوا مابونی. شيتوريو متشکل از دو سيستم ناهاته و شوری ته در کاراته میباشد.
· گوجوريو بنيان گذار: میاگی چوجون. گوجوريو روش سفت و نرم، که در اوکيناوا شکل گرفت و و متعلق به سيستم ناهاته در کاراته میباشد.
· وادوريو بنيان گذار: اوتسوکا هيرونوری. وادوريو يعنی : راه صلح، روش صلح، روش صلح جويانه.
· سبک نيمه کنترلی عبارت است از:
· کيوکوشين بنيان گذار: ماسوتاتسو اوياما کيوکوشين کای، از عناصر مختلفی که نشات گرفته از تجريبات اوياما وسبک های ديگر است، به وجود آمد.
توضیح کامل تر:
کاراته
کاراته به معنی تکنیک جنگیدن بدون صلاح و با دست خالی است. سبک های کارته بسیار متعدد و بالغ بر صد نوع سبک رسمی در دنیا وجود دارد.اصول کلی و پایه ی سبک های کاراته با هم یکی است و فرق آن ها در نحوه ی بکار گیری آن هاست. بطور کلی سبک های کارته به دو دسته تقسیم می شود:
اوین ( آزاد ) (۱
ایپون ( غیر آزاد ) (۲ سبک های کنترلی : شوتوگان ٬ شیتوریو ٬ گوجوریو٬ وادوریو سبک های غیر کنترلی : کیوکوشین
برخی از سبک های مهم در کاراته:
جو کای بو کاراته ( ترکیبی از جودو، کاراته ، بوکس ) (۱
) شوتوگان ( با استفاده از این سبک حرکت های غیرممکن فیزیکی امکان پذیر می شود ) ۲ ) شیتوریو ( سیستم ناهاته ، سیستم شوری ته )۳ ) بودو۴ ) کنوامابونی۵ ) کیوکوشین کای ( بر قدرت فیزیکی تاکید دارد ) ۶ ) گوجوریو ۷ ) ماسوتاتسواویاما۸ ) وادوریو۹
مسابقات کاراته در دو سبک برگذار می شود: الف ) کاتا : تکنیک های دفاعی شامل مشت زدن ٬ ضربه زدن ٬ لگد زدن منظم که یکی پس از دیگری انجام می شود و دارای اهداف فیزیکی و غیر فیزیکی می باشد. سبک کاتا خود به دو دسته تقسیم می شود:
کاتای اجباری ( شی تی ) (۱
کاتای اختیاری ( توکوی ) (۲
ب ) کومیته : بر پایه ی حمله ی سریع و مؤثر به هدف که در آن از تکنیک های مناسب و حداکثر قدرت استفاده
می شود.
سبک کومیته خود به دو دسته تقسیم می شود: ) انفرادی۱ ) تیمی ( تعداد شرکت کنندگان باید فرد باشد )۲
لباس وزمین آستین ها باید حداقل تا نصف ساعد را بپوشانند. طول کمربند آن قدر باشد که پس از دو دور پیچاندن دور کمر ۱۵ سانت نیز اضافه باشد و پهنای آن ۵ سانت باشد.
اصطلاحات:
اوس : احترام داچی : ایستادن گی : لباس کاراته
شمای زمین( تاتومی )
ابعاد محوطه ی خارجی یا قرمز رنگ متر۸*8 و ابعاد محوطه ی داخلی 7*7 متر.یعنی یک موطه آبی رنگ به ابعاد 7*7 و یک موطه ی قرمز رنگ به ابعاد 8*8 که محو طه ی آبی را احاطه می کند
رنگ های کمربند:سفید<نارنجی<آبی<زرد<سبز<قهوه ای <مشکی
رنگ مشکی دارای ۵ دان است:
دان ۱، دان ۲، دان۳ ، دان ۴ ، دان ۵برای گرفتن دان ۱، ۱ سال ، دان ۲، ۲ سال ، دان ۳، ۳ سال و...تمرین نیاز است.
آسم چیست؟
کلمه آسم از زبان یونانی گرفته شده است که معنی آن تنگی نفس است. آسم یک مریضی مزمنی است که در آن تنگی نفس به علت ورم لولههای
تنفسی بوجود میآید و اگر این ورم درمان شود تنگی نفس هم از بین میرود. یکی از دلایل ورم در افراد مبتلا به آسم ، آلرژی است درمان یا کنترل آسم به طریق 2 گروه دارو انجام میشود:
· داروهای موضعی (گشاد کنندگان لولههای تنفسی) مانند سالبوتامل
· داروهای ضد ورم مانند کورتونها
|
|
طبقه بندی آسم قبل از درمان بر اساس علائم و 1FEV
· خفیف موعدی
· همیشگی خفیف
· همیشگی متوسط
· همیشگی وخیم
راههای تشخیص آسم
اولین قدم تشخیص آن است و آن را از ۲ طریق باید شناسایی کرد:
· علائم: تنگی نفس ، سرفه.
· اسپیرومتری: اگر 1FEV زیر حد نرمال باشد و بعد از استنشاق سالبوتامول به حد نرمال برگردد. البته در مواردی مانند آسم خفیف امکان شهود و اثبات این ۲ طریق امکان نداشته باشد باید از تست با متاکولین استفاده کرد.
سنجش تنفس Spirometry
آسم یک مریضی مزمن برونشها (لولههای هوائی) میباشد که علت آن ورم دیوارههای این لولهها است. این ورم باعث تنگی تنفس (بازدم) و سرفه و حالت گرفتگی قفسه سینه میشود. یکی از عناصر اصلی برای تشخیص آسم ، وجود تنگی لولههای هوایی موقع بازدم است. به همین علت یکی از مهمترین آزمایشها برای پزشک سنجش تنفس (اسپیرومتری) است که از طریق آن میتوان آسم را تشخیص داد و کنترل درمان را از طریق آن پیگری کرد. Spirometry آزمایش بدون درد و Non INVASIVE است که با آن میتوان تنفس یک فرد را اندازهگیری نمود. (حجم تنفسی). اسپرومتری در سال 1946 در انگلیس اختراع شد.
|
|
تنفس چیست؟
تنفس عملی است که به طریق آن اکسیژن از اتمسفر بیرون به نایژکها منتقل میشوند و بالعکس دیاکسید کربن از نایژکها به بیرون فرستاده میشوند. تنفس از 2 فاز تشکیل شده است. یک دم و دیگری بازدم ، و در طی هر فاز ، دم مقدار ثابتی هوا وارد ششها شده و همانقدر هم خارج در بازدم خارج میشود. ترکیب هوای وارد شده با هوای خارج شده تفاوت دارد، هوای دم غنی از اکسیژن و فقیر از دیاکسید کربن است در حالی که هوای بازدم برعکس غنی از دیاکسید کربن و فقیر از اکسیژن میباشد. در ششها همیشه مقدار هوای ثابتی در پایان هر بازدم باقی میماند که به آن حجم باقیمانده میگویند.
آیا این آزمایش در شرایط خاصی باید انجام گیرد؟
نه این آزمایش میتواند در تمام طول روز انجام شود. مهم این است که اگر مریض تا بحال این آزمایش را انجام نداده است باید از استعمال دارویهای بتاآدرژرنیک که برونشها را گشاد میکنند خودداری کند.
طریقههای استعمال داروهای آسمی
استعمال داروهای ضد آسم از طریق استنشاق به نظر یک عمل خیلی ساده میرسد ولی در حقیقت چنین نیست. در برخی از موارد که وضعیت مریض حاد میشود بدون اینکه دلیل منطقی داشته باشد، احتمال اینکه داروها به طریق صحیح استعمال نشده باشد وجود دارد، به این معنی که یا دستور پزشک بطور درست انجام نشده است (تعداد گرفتن دارو در روز) و یا اینکه درست دارو وارد بدن نشده است.
اینگونه اشتباهات در خیلی از موارد موجب حاد شدن مریض و خطرناک شدن آن میشود. برای همین خیلی مهم است که مریض را تعلیم داد که داروهای آسمی را بشناسد و طریقه درست گرفتن دارو را یاد بگیرد. برای اینکه بتوانند داروهای آسم به محل برونشها برسند از وسایلی استفاده میشود که شناختن آن مهم است.
داروهای آسم و طریقه استعمال آنها
کنترل آسم زیاد آسان نیست بلکه احتیاج مداوم به درمان صحیح دارد که ممکن است سالها طول داشته باشد و حتی در برخی از موارد تمام عمر به درازا میکشد. برای این مریضی درمانهایی وجود دارد که با وجود اینکه علاج بخش قطعی نیستند، باعث میشوند در اغلب موارد مریض تحت کنترل درآید و خود از یک زندگی عادی برخوردار شود. در این میان مسئله چگونگی استفاده صحیح از داروهای مختلف برای آسم مهم است. موفقیت درمان آسم رابطه مستقیم با پذیرش دارو و عمل صحیح به توصیههای پزشک دارد.
پس بنابراین هرچه دارو صحیحتر مصرف شود اثر آن بیشتر است و نیاز مریض به پزشک و درمان آن کمتر میشود. داروههای ضد آسم بسیار و گوناگون هستند و برای استفاده از هر کدام آنها باید کارکرد آنها را شناخت. برخی از مریضها باید از دو یا بیشتر دارو استفاده کنند و ممکن است دستگاهها باهم فرق بکنند و این ممکن است مریض را کمی سردرگم کنند به علاوه اینکه این داروها باید در طول روز به مراتب مصرف شوند.
|
|
استفاده از اتاقکها در اسپری
اثر داروهای ضد آسمی موقعی موثر است که دارو به طریق کامل وارد ریه شود. برای انجام این کار و جلوگیری از هدر رفتن دارو در هوا از اتاقکی استفاده میشود که اول دارو را در خود ذخیره میکند و مریض با استفاده از آن میتواند از هدر رفتن دارو جلوگیری کند. استفاده از این اتاقکها خیلی ساده است. برای مریضهای مسن که نمیتوانند خوب از اسپری استفاده کنند اتاقکهای بزرگتر بهتر میباشد. چون ذرات دارو در آن کوچکتر میشوند و مقاومت هوا نیز در آن کمتر میشود و این به رسیدن دارو در نایژههای کوچک هوایی خیلی کمک میکند.
|
|
|